Proponuję triolet, czyli wierszyk 8-wersowy o dwóch rymach i schemacie rymowym: AbaAabAB. Pierwszy wers powtarza się jako czwarty i siódmy, a drugi jako ósmy.

Triolety dziś układam,

I się ze śmiechu pokładam.

Moją poezją Was zagadam.

Triolety dziś układam,

Angielski dzieciom wykładam

O purple manie wciąż gadam

Triolety dziś układam,

I się ze śmiechu pokładam.

Helen Doron uczy nas,

„Up and down” zaśpiewajmy wraz!

Kangi nam pomoże w grach,

Helen Doron uczy nas.

A nasz Prince śmieszny psiak

Zagadki językowe zgadł

Helen Doron uczy nas,

„Up and down” zaśpiewajmy wraz!

W Helenkowie dziś był bal!

Zaraz Wam relację zdam.

Przyszło bardzo dużo dam.

W Helenkowie dziś był bal!

Batman swój rozsiewał czar,

Powalcował z lalą w dal.

W Helenkowie dziś był bal!

Zaraz Wam relację zdam.

Najnowsze badania, których podsumowanie można usłyszeć na filmiki zamieszczonym poniżej, udowadniają, że wraz z wiekiem zmniejsza się nasza zdolność do nauki języków. Najwyższa oscyluje w okolicy 7 roku życia. Potem stopniowo spada. Znaczy to, że pierwsze lata dziecka to najlepszy czas na naukę, w tym przyswojenie sobie drugiego języka. Naukowcy zadali sobie pytanie: Dlaczego tak się dzieje?

Badania pokazują, że dzieci potrafią odróżnić wszystkie dźwięki dowolnego języka, nie zależnie od tego, jakim językiem do nich mówimy. Dorośli nie potrafią już tego zrobić. Jak określiła to Patricia Kuhl jesteśmy „ograniczonymi kulturowo słuchaczami” bo potrafimy odróżnić dźwięki tylko własnego języka, ale nie dźwięki innych języków. Dzieje się tak, dlatego, że dzieci bardzo uważnie słuchają tego, co mówią ludzie wokół i sporządzają „statystyki” języka, który słyszą. Te statystyki zmieniają ich mózgi. Z „obywateli świata” stają się „kulturowo ograniczonymi słuchaczami”, takimi jak my. Dorośli nie tworzą już tych statystyk, rządzą nimi reprezentacje w pamieci, które powstały wcześniej na podstawie owych statystyk. Możliwość nauki języków spada zatem, kiedy w naszym umyśle ustabilizują się statystyki.

Osoby dwujęzyczne dysponują zestawem dwóch różnych statystyk, dlatego bez problemy potrafią przełączyć się z jego języka na drugi.

Na podstawie kolejnego eksperymentu wykazano, że dzieci amerykańskie, które przez miesiąc słuchały mandaryńskiego, są tak samo dobre jak dzieci tajwańskie, słuchające go od urodzenia.

Badacze zadali sobie również pytanie, o to jaką rolę odgrywa w tym eksperymencie człowiek. Powtórzono badanie eksponując dzieci amerykańskie na słuchanie mandaryńskiego za pośrednictwem telewizji. Okazało się, że nie było żadnego postępu, dzieci niczego się nie nauczyły, nie potrafiły rozpoznawać dźwięków charakterystycznych dla tego języka. „Potrzeba człowieka, by dzieci sporządziły statystyki. Socjalna część mózgu kontroluje, kiedy dzieci sporządzają statystyki.” – stwierdziła Kuhl.

http://www.ted.com/talks/lang/pl/patricia_kuhl_the_linguistic_genius_of_babies.html

Maluchy przed skończeniem pierwszego roku życia rozumieją już, że słowa składają się w zdanie. A zdanie zależnie od tego, jak jest zbudowane, wskazuje np. na przedmiot lub czynność. Są w stanie odróżnić rzeczowniki i czasowniki. Najmłodsi wiedzą już, że po frazie “to jest” (po angielsku “it’s a”) pojawi się rzeczownik, wskazujący na jakiś obiekt. Natomiast zdania „Pływamy. Jemy. Czytamy” („We’re swimming. We’re eating. We’re reading.”) oznaczają wykonywanie danej czynności. Dla dzieci te frazy oraz sposób budowy zdania są podpowiedziami w nauce nowych  słów. Mogą nie rozumieć znaczenia poszczególnych wyrazów, ale są w stanie domyślić się, czy ktoś mówi do nich o jakimś obiekcie, czy o wykonywanej czynności.

Poczynione przez profesorkę Lany obserwacje dowodzą, że warto mówić do dzieci całymi zdaniami, bo to pomaga im uczyć się nowych słów. Czy mówimy do nich po polsku, czy po angielsku, budujmy zatem bogate wypowiedzi, składające się ze zdań, a nie tylko z poszczególnych wyrazów.

Click here to view the embedded video.

Wśród postaci z książek można znaleźć lalki wykonane na podobieństwo bohaterów dziecięcej literatury, np. Alicję w Krainie Czarów, Mary Poppins, Piotrusia Pana, Dorotkę z Krainy Oz, czy Piękną i Bestię.

Znajdziemy tam również bohaterkę słynnego w anglosaskim świecie wierszyka „Little Bo Peep”.

 Lalki do obejrzenia i kupienia tutaj:

http://www.etsy.com/shop/UneekDollDesigns

]]> http://blog.helendoron.pl/niezwykle-lalki.html/feed 0 http://blog.helendoron.pl/styczen-miesiacem-balow.html http://blog.helendoron.pl/styczen-miesiacem-balow.html#comments Thu, 05 Jan 2012 08:16:40 +0000 Marta http://blog.helendoron.pl/?p=1126 Continue reading →]]> Rozmowy na temat balu karnawałowego.

- Czy już wiecie, w co lub za kogo przebierzecie się na bal? – pytam.

- Tak! – wyrywają się od razu i zaczynają wyliczać:

- Ja będę grzybkiem.

- Ja piratką!

- Marynarzem.

- A ja marynarką! – krzyczy Ania.

 “Niedźwiedź sporządził listę zwierząt, które chce zjeść. Oczywiście dowiedziały się o tym zwierzęta z lasu i wpadły w panikę. Nazajutrz do niedźwiedzia przyszedł jeleń i pyta:- Niedźwiedziu, jestem na liście?- Tak.- No tak, rozumiem. Słuchaj, daj mi jeden dzień, żebym pożegnał się z rodziną. A potem mnie zjesz. Niedźwiedź się zgodził i zjadł jelenia dopiero na drugi dzień. Jako następny przyszedł wilk i pyta:- Niedźwiedziu, czy jestem na liście?- Jak najbardziej.- Ojej, straszne. Słuchaj, pozwól mi żyć jeszcze jeden dzień, a ja pożegnam się z najbliższymi. A potem mnie zjesz. I znowu ugodowy niedźwiedź zjadł swoją ofiarę dopiero na drugi dzień. Potem do niedźwiedzia przyszedł zajączek i pyta:- Słuchaj, czy jestem na liście?- Tak, jesteś.- A nie mógłbyś mnie skreślić?- Nie ma sprawy.”

 Twórca „języka żyrafy” M. Rosenberg twierdzi, że istnieją tylko trzy sposoby otrzymania tego, czego się chce:

„1. poprosić o to, 
2. poprosić o to, 
3. poprosić o to.”*

Na nowy 2012 rok życzę ODWAGI W PROSZENIU, o to, na czym nam najbradziej zależy.

* Przytoczone za http://www.facebook.com/Qinspiracji

Jednak „tańczenie przez pocztówkami”, jak Matt nazwał miejsca, w których podskakiwał, stało się po pewnym czasie nudne. Zaczął dostawać setki maili od ludzi, którzy zapraszali go do swoich krajów.  Matt zdał sobie sprawę, że mógłby z nimi zatańczyć i to wydało mu się bardziej ciekawe. Znów zdobył sponsorów i ruszył w podróż. Do wszystkich, którzy do niego napisali, wysyłał maile z informacją, gdzie będzie kręcił kolejne sceny do następnego teledysku. Przyszło mnóstwo zainteresowanych jego projektem ludzi. Wszyscy mieli lots of fun, co zresztą widać na zamieszonym poniżej video.

 Jak się zatem okazuje, nie tylko dzieci lubią tańczyć i skakać. Dorosłym być może brakuje spontaniczności, bo jak sam przyznał Matt najpierw musiał im wyjaśnić, co się będzie działo, by zdecydowali się do niego przyłączyć, ale potrzeba dobrej spontanicznej zabawy jest w nich tak samo żywa.

Click here to view the embedded video.

A tak było z Mattem w Polsce.

Click here to view the embedded video.

Angielskie domy dekoruje się jemiołą. Ma ona przynosić szczęście. Tak, jak i w Polsce, pod jemiołą trzeba się oczywiście pocałować, ale liczba pocałunków nie może być większa od liczby owoców na wiązance.

Na drzwiach wiesza się świąteczne wieńce. Na kominku dzieci zawieszają długie skarpety, które Mikołaj napełni prezentami. Na Mikołaja też czeka niespodzianka – bakaliowe babeczki, a dla reniferów marchewki.

25 grudnia Anglicy spotykają się na rodzinnym obiedzie. Głównym daniem jest indyk z warzywami i ziemniakami. Na deser podaje się christmas pudding, czyli polany brandy deser z suszonymi owocami. Do środka wkłada się monetę, która ma zapewnić szczęście.

Królowa tego dnia wygłasza do swoich rodaków świąteczne orędzie.

Drugi dzień świąt, czyli 26 grudnia, to tzw. Boxing Day. Nazwa pochodzi od podarunków – „boxes” – którymi obdarowuje się dostarczycieli mleka i gazet.

W Londynie, na Trafalgar Square, staje wielka choinka. Tradycyjny dar dla Brytyjczyków od Norwegów. Podczas świąt chóry z różnych stron świata śpiewają pod nią kolędy.

Click here to view the embedded video.

Można zaprojektować szopkę według własnego pomysłu, umieścić w niej ulubione zwierzątka oraz wybrane postacie. Nadać im odpowiedni rozmiar, tak by pasowały do stworzonej szopki. Do gry dołączono słowniczek obrazkowy dla dzieci, które jeszcze nie potrafią czytać oraz spis słówek dla dzieci czytających. Strona daje również możliwość odsłuchania poprawnej wymowy wybranego słowa.

Grać jest dostępna w czterech językach: angielskim, polskim, francuskim oraz niemieckim.

Pod tym adresem znajdziecie więcej gier związanych ze świętami.

http://www.yummy.pl/children/en/christmas/pl

Dzięki nim można np. stworzyć własnego elfa, który za pomocą aplikacji umożliwiającej zamieszczenie zdjęcia na stronie, będzie miał twarz naszego dziecka. Udekorować choinkę, pomóc elfom w robieniu zabawek, dostarczyć prezenty wraz ze św. Mikołajem, ulepić bałwanka, wycinać i dekorować lampion, zaprojektować płatek śniegu, ubrać dziewczynkę, która czeka na św. Mikołaja.

Gry to interaktywna powtórka z dobrze już znanego naszym uczniom materiału, jak np. nazwy kształtów, kolorów, ubrań. Oraz okazja do nauki nowego słownictwa związanego ze świątecznymi ozdobami, prezentami, dekoracjami.

Dla dzieci czytających po angielsku polecamy quiz na temat świątecznych zwyczajów.

Udanej zabawy!